بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم

برادر بزرگوار،، من مدتهاست با وبلاگ شما اشنا هستم اما باید اعتراف کنم که هیج وقت دقت کافی به مسائل وب شما نداشتم و همیشه خیلی سطحی مطالعه کردم اما امروز دیدم که یه خواهری مشکل خودشون رو با شما بیان کرده بودن و شما هم پاسخگو بودین

من یه مشکلی که همیشه همراهم بوده اینه که همیشه بی انگیزه بودم نسبت به تمام مسائل .یک روز مفید توی زندگیم نداشتم که راضی باشم ، بعضی مواقع خیلی پر ا نرژی هستم اما یهو خالی میشم خودم واقعا خسته شدم از این روش زندگی اما هیچ کمکی هم به خودم نمیکنم گاهی مواقع سیع میکنم از این بی حوصلگی و یک نواختی خودم رو نجات بدم اما زمانش خیلی کوتاه خیلی سریع بر میگردم به حالت اولیه من همیشه دوست دارم فعال باشم اما نمی دونم چط.ور و چگونه اصلا استعدادهای خودم رو نمیشناسم نمیدونم کیم چطورم چه توانایهایی دارم و به نظر خودم این یک مشکل اساسی توی زندگی من هست لطفا منو راهنمایی کنید و ازتون خواهش میکنم پاسختون رو ایمیل کنید .

التماس دعا

بنام مهربان ترین مهربانان

دوست خوبم سلام،

مشکلی که شما مطرح نموده اید مشکلی است که خیلی از افراد را دامن گیر کرده است و آن ایجاد انگیزه است. خیلی دوست دارم در این زمینه نظر خدای مهربان را با شما در میان بگذارم.

خدای مهربان می فرماید: "ما اصابکم من حسنه فمن الله و ما اصابکم من سیئه فمن نفسه" یعنی هر آنچه زیبایی، شادی، نشاط ، انگیزه و ... می رسد از طرف خداست و هر آنچه بدی، مصیبت، نا امیدی و بی انگیزگی می رسد از طرف خودتان است.

دوست عزیزم بدان که هر وقت شور و شوق داشتی و هر وقت با انگیزه بودی و خوشحال، خداوند در قلبت حضور دارد و هر وقت احساس نا کامی و یاس کردی بدان که از خدای مهربان فاصله گرفته ای. زیرا خدا با نا امیدی و یاس و بی انگیزگی ارتباطی ندارد.

دانشمندان روانشناسی می گویند که انسان موجودی است که هر وقت احساس کند که بین آسمان و زمین معلق است، احساس یاس و اضطراب دارد و هنگامیکه به جایی متصل است امیدوار و شاداب و سرزنده است. مثلا وقتی که انسانی به یک دوست تکیه می کند، طفلی به مادر تکیه می کند، همسری به شوهرش یا زنش تکیه می کند، آرام می گیرد. بدانید که همه این تکیه گاهها گرچه شما را آرام می کنند ولی ناماندگارند، و روزی همه آنها از پیش شما می روند، تنها موجودی که همیشه ماندگار است و همیشه در حال مراقبت از شماست، خدای مهربان و عزیز است.

حال که علت را متوجه شدید چندین راهکار را به شما می دهم که امیدوارم مثمر ثمر باشد:

1- لیستی از تمامی آنچه را که هم اکنون دارید و در گذشته آرزو داشتید که به آنها برسید را تهیه کنید و بابت آنها خدای مهربان را شاکر باشید.

2- هر وقت احساس بی حوصلگی کردید یک دوش آب سرد می تواند کمک مؤثری به شما بکند.

3- به محلی خلوت رفته که مزاحم کسی نباشید و تا می توانید فریاد بکشید.

4- در ازاء هر کار خوبی که می کنید خودتان را ستایش کنید. (مثلا اگر زبان انگلیسی یاد می گیرید، هر وقت حتی اگر یک لغت ساده هم یاد گرفتید به خودتان بزنید و احسنت بگوئید چرا که شما یک گام به جلو برداشتید، به عبارتی هرگز موفقیتهای کوچک خودتان را نادیده نگیرید.)

5-  در مواقع بیکاری و احساس بی انگیزگی یک کار را به عهده گرفته و به دیگران خدمت کنید. (معجزه اش فقط با عمل کردن ثابت می شود.)

6- نوشیدن آب کمک مؤثری در احساس آرامش دارد.

در صورت رفع نشدن مشکل حتما به ما اطلاع دهید.

موفق باشید