عجب دنیایی است، ما می خواهیم دیگران را خراب کنیم ولی تا خدا نخواهد نمی شود. این روزها در صحبتهای من ، سخن از نان بریدن می شنوید، بله درست است نان بری . همین کاری که خیلیها انجام می دهند و ما ناراحت می شویم ولی غافل از اینکه خدا تا نخواهد نمی شود.

وقتی شما را از کاری که می کنید و دوست دارید به بهترین شکل ممکن انجام دهید باز می دارند و برکنار می کنند و فکرشان اینگونه است که با اینکار شما دیگر روزیتان قطع شده و فکر می کنند روزی شما دست خودشان است، گرچه این پدیده ممکن است ناراحت کننده باشد، ولی خدای مهربان تا نخواهد نمی شود. آنها نان شما را می برند و شما هم ناراحت می شوید و گله آنها را نزد خدای مهربان می برید ولی خدای مهربان که روزی دهنده همه ما انسانهاست ، به شیوه ای دیگر وارد عمل شده و ان افراد را به سزای عملشان رسانده و شما را به مقامی بالاتر هدایت می کند.

شاید الان این حرفها برایتان سنگین باشد و نتوانید بپذیرید ولی کم کم این قضیه برایتان روشن خواهد شد. آری خدای مهربان باری دیگر دربی بهتر برویتان می گشاید پس نگرانی برای چه ؟ و این معنای توکل است. به قول استاد عزیزم:

خدا گر زحکمت ببندد دری       ***       زرحمت گشاید در بهتری

اینها همه نمادهای قدرت خدای مهربان و ذلیل و خواری بنده اش است.

دوستان و همراهان فکر برتر، بسیار خوشحال باشید و هرگز از هیچ چیزی نهراسید، زیرا اگر درست فعالیت کنید و بخدای مهربان توکل کنید، و اگر پیشنهاد غیر اخلاقی و عرفی دادند همچنان مقاومت کنید و خم به ابروی نیاورید و انجام ندهید، خدای مهربان از شما دفاع می کند که ان الله یدافع عن الذین آمنوا «آری خدای مهربان از کسانیکه ایمان آورده اند دفاع می کند.» ایمان به چه؟ به قدرت لایزال الهی و حمایت او.

باور کنید که زندگی زیباست و ارزش زندگی کردن را دارد. خدا همیشه ما را شاد و خوشحال می خواهد و جهنمی که در این دنیا وجود دارد لحظه بحران توست و باید از آن به سمت بهشت آرامش و بهشت مهربانی سفر کنید.

زیباترین لحظات را برای شما و آنهاییکه دوستشان دارید آرزومندم.

شاد زی

انسانها همه در زندگیت معلمان تو هستند. یکی معلمی است مهربان و دلسوز و دیگری معلمی است متکبر و خودخواه!

اما این تو هستی که باید از آنها درس بگیری.

نه آن معلم مهربان خیلی خوب است و نه آن معلم متکبر و خودخواه خیلی بد!

معلم مهربان به تو می آموزد که:

مهربان باشی

صمیمی باشی

عشق ورزی کنی خصوصا! به همسرت

و ...

آن معلم متکبر و خودخواه به تو می آموزد که:

حسادت بد است.

دو رویی و نفاق بد است.

نان بریدن بد است.

تکبر و غرور بد است.

نفرت بد است.

و ...

به عبارتی بعضی انسانها یا بهتر است بگویم معلمان به تو می آموزند که در زندگی باید چگونه باشی و بعضی از معلمان به تو می آموزند که در زندگی باید چگونه نباشی!

پس ای عزیز خوب دقت کن که در دنیای ما انسانها بدی وجود ندارد و این بدی ، پدیده ای است که در ذهنمان خلق می کنیم و برای خودمان دام می سازیم.

همه چیز در این دنیا در راستای آموختن به ما گام بر می دارد.

همه چیز در این دنیا زیباست و اینکه می بینی چیزی برایت زیبایی ندارد ، چه بسا لایق زیبایی ها نیستی!

برای همه شما خوبان عشق ورزی عاشقانه ، نه نفاق گونه را آرزومندم

بنام مهربان ترین مهربانان

آغاز سال جدید، سال 1392 را به تمامی اعضاء محترم فکر برتر تبریک عرض می کنم و امیدوارم که سال جدید باعث ایجاد کارهای جدید در زندگیمان گردد.

الحمدلله الذی هدانا لهذا لنهتدی لولا ان هدانا الله

شادی روز افزون همه شما خوانندگان عزیز را از خدای عزیز مسئلت دارم

اقتدارتان روز افزون باد

معبودا

از اینکه توزیع کردن روزی را بدست بندگانت قرار ندادی تو را شکر!

دانایی را پرسیدند: چه وقت برای ازدواج پایدار مناسب است؟ دانا گفت: زمانی که شخص توانا شود! پرسیدند: توانا از لحاظ مالی؟ جواب داد: نه! گفتند: توانا از لحاظ جسمی؟ گفت: نه! پرسیدند: توانا از لحاظ فکری؟ …
جواب داد: نه! پرسیدند: خود بگو که ما را در این امر دیگر چیزی نیست! دانا گفت: زمانی یک شخص می تواند ازدواج پایدار نماید که اگر تا دیروز نانی را به تنهایی می خورد امروز بتواند آن را با دیگری نصف نماید بدون آنکه اندکی از این مسئله ناراحت گردد!!!

بنام مهربان ترین مهربانان

با سلام

نکته اول: لطفا جهت دریافت جزوه برنامه نویسی و ... به سایت شخصی بنده مراجعه نمایید. در این وبلاگ جزوه آپلود نمی شود.

نکته دوم: دوستان برنامه نویس محترم، خواهشمند است هرچه زودتر برنامه (کدهای نوشته شده) خود به همراه Document  را تحویل اینجانب نمایند. (فقط ایمیل قابل قبول است.) بدیهی است که در صورت انقضاء تاریخ و درخواست پروژه توسط ارباب رجوع از اعتبار آنها کاسته خواهد شد و تمامی امتیازات طبق بند 12 قرارداد لغو می گردد و از پرداخت حقوق جلوگیری خواهد شد.

نکته سوم: ضمنا تاریخ و زمان برگزاری سمینار کاربرد JSP و Oracle در شهر تهران از طریق SMS اطلاع رسانی خواهد شد. (احتمال بسیار زیاد 29 و 30  آذرماه سمینار برگزار خواهد شد. دوستانی که تمایل به همکاری با اینجانب را دارند می توانند موضوعات خود را ایمیل کنند.)

نکته چهارم: کلاسهای آموزشی زیر در تاریخ مورد نظر برگزار خواهد شد. ثبت نام از طریق سایت صورت می گیرد و تعداد اعضا کلاس 7 نفر می باشند که در هنگام ثبت نام شماره خود را دریافت خواهید کرد.

بنام مهربان ترین مهربانان

محرم حسینی را به تمامی شما خوبان و عزیزان تسلیت می گویم.

سالها بطور مکرر ماه محرم می آید و ما عزاداری می کنیم و می رود ، بیاییم فکر کنیم که این ماه که می آید چه درسهایی را با خود به ارمغان می آورد؟ آیا منظور این ماه این است که باید گریه و عزاداری کرد یا مفهومی فراتر از این دارد.

وقتی یزید هر آنچه که خواست بر اهل بیت عصمت و طهارت تحمیل کرد ؛ زمان آزادی که فرا رسید به امام سجاد علیه السلام عرض کرد :من نمی خواستم با پدر شما جنگ کنم و قصد قتل ایشان را هم نداشتم . خدا لعنت کند عبید الله را که این ننگ،بر دامن من زد . آیا راهی برای توبه ی من هست ؟ امام سجاد علیه السلام به او فرمودند: درباره ی توبه ی تو باید عمه ی ما حضرت زینب علیها السلام تصمیم بگیرند .یزید گفت : مارا با زنها روبرو نکنید . خودتان راهی برای توبه ی من بگویید ، امام سجاد علیه السلام به او فرمودند : اختیار با عمه ی ما می باشد. و یزید مجبور شد برای فریفتن افکار عمومی ، فرمایش امام علیه السلام را بپذیرد .حضرت زینب سلام الله علیها در مجلس حاضر شدند و یزید همان جملات را عرض کرد .حضرت زینب  علیها السلام فرمودند : ما از روزی که به شام آمده ایم برای برادر عزیزم عزاداری نکرده ایم . باید مجلس عزایی برای برادرم برپا کنیم و همه در آن شرکت کنند . اگر این مجلس برپا شد درباره ی توبه ی تو تصمیم خواهیم گرفت و در غیر اینصورت حرفی با تو نداریم .یزید لعنت الله علیه برای اینکه خود را از قتل امام حسین تبرئه نماید ، تن به این خواسته داد .مجلسی ( علی الظاهر ) در مسجد اموی شام منعقد شد و حضرت زینب سلام الله علیها مصائب اباعبد الله را برای مردم نقل فرموده و یزیدیان را رسوا فرمودند.

پس از اتمام آن مجلس عزاداری ، یزید به خیال اینکه تقریری از حضرت خواهد گرفت تا خود را تبرئه نماید ؛ در حضور سران کشوری و لشگری مجلسی ترتیب داد و گفت: من به دستور شما عمل کردم . حال شما بفرمایید من چه کنم تا توبه ام پذیرفته شود ؟! حضرت زینب علیها السلام به او فرمودند :ای یزید ! آیا فکر کردی هرکاری دلت خواست با فرزند پیامبر انجام دادی و اهل بیتش را مدتها آواره ی بیابانها و خرابه ها نمودی ؛ بعد می توانی توبه کنی ؟

هیهات که ما از تو بگذریم و توبه ات پذیرفته شود . روز قیامت در پیشگاه الهی خصم تو خواهیم بود و نزد جدم رسول اکرم شکایتت را خواهیم کرد و سپس از مجلس یزید بیرون رفتند .و یزید ماند و اینهمه رسوایی

برگرفته از خصائص الزنبیه ، مرحوم  جزایری .

شادی روز افزونتان را از خدای مهربان مسئلت دارم.

شاد شاد پایدار باشید

امام علی علیه السلام

به اتکای رفاقت و دوستی، حق برادرت را ضایع مکن،

زیرا کسی که حقّش را ضایع کنی برادر تو نیست.

بنام مهربان ترین مهربانان

امروز یکی دیگر از افتخارات به بار نشست و باری دیگر شرکت رهانا گامی بسیار بزرگ در زمینه کامپیوتر برداشت، ضمن تشکر از تمامی همکاران و دوستانی که در این زمینه ما را یاری کردند. از دوستان عزیزم که واقعاً فعالیتی بی وقفه داشتند خصوصاً آقایان محمد زاده و طالبی پور و همچنین سرکار خانم طبیب زاده که سرپرستی تیم برنامه نویسان را بر عهده داشتند تشکر می کنم.

روزگارتان سرشار از عشق و شادی

ارادتمند همه شما

علی خیراندیش

یارب محافظم باش       ***       حسودان در کمینند

تمامی زیبایی های زندگی  حاصل تصمیمات زیبای ما در هر لحظه است. چقدر زیباست که انسان در تمامی مراحل زندگی این را به خاطر داشته باشد و با گسترش فعالیتهای خیرخواهانه بذر عشق و زیبایی و محبت را بکارد.

خدای مهربان همیشه در مواظبت از بنده اش دریغ نمی کند و چه زیباست که ما در همه لحظات زندگی او را در نظر داشته باشیم و آنچه را که دوست دارد انجام دهیم و رضایت او را بطلبیم.

آری دوستان و همراهان همیشه سبز فکر برتر، زندگی زیباست و زیبایی را به ارمغان می آورد. و این را بدانید که هر مسئله به ظاهر کریهی در زندگی مان رخ می دهد درسهای بسیاری به همراه دارد و رسالت ما در این دنیا این است که این درسها را یاد گرفته و وارد مرحله جدیدی از زندگی بشویم.

زندگی زمانی زیباتر می شود که با نفسمان کشتی بگیریم و او را سرکوب کنیم و عشق را همیشه در قلب کوچکمان ساری و جاری سازیم. و بدانید که خدای مهربان با آن همه عظمت را می توان در قلب کوچکمان جای داد که تنها راه انجام این کار عشق است و عشق است و عشق...

اگر توانستی کسی را که به تو بدی کرده ببوسی و تصور کنی که دوستش داری ، تو برنده ای. و این یعنی عشق و دوست دارم که همه ما این را تجربه کنیم که چه بسیار لذت بخش است.

بیاییم برای دشمنان و کسانی که چشم دیدن ما را ندارند عشق نثار کنیم و دلی دریاگونه بسازیم که با هیچ طوفانی و تند بادی خشک نشود. و تنها راه ساختن چنین دلی ، اتصال قطره کوچک و نابود شدنیمان به دریا و اقیانوس بیکران الهی است.

اما بسیار برایم تعجب آور است که افرادی می خواهند عشق را بخرند و آنرا به زور بدست آورند. در اینجا ذکر داستانی از زمان معاویه و امام علی علیه السلام شاید خالی از لطف نباشد.

روزی معاویه عمر و عاص را خواست و از او راهنمایی طلبید تا بتواند همانند امام علی علیه السلام مهرش در دل مردم جای اندازد. و عمر و عاص که نابغه آن زمان به شمار می رفت گفت به هر کودک خردسالی که در این دیار وجود دارد ، یک گوسفند هدیه بده و بگو به کودکان حتما تاکید کنند که این هدیه از طرف معاویه است. معاویه این کار را عملی کرد و روزی عمرو عاص را فراخواند و گفت من این کار را انجام دادم، حالا باید چه کاری انجام دهم؟ و عمر و عاص گفت ماه آینده بیا و افرادی را مأمور کن تا شبانه این گوسفندان هدیه را سر ببرند و جسدشان را همانجا رها سازند! معاویه خشمگین شد و گفت دیوانه شده ای؟ من این گوسفندان را هدیه داده ام حالا بیایم و آنها را بکشم؟ عمروعاص جواب داد بعد از کشتن ، وقتی که صبح شد عده ای را مامور کن و بگو که علی علیه السلام دیشب هدایای معاویه را هلاک کرده تا اینگونه در دل مردم جای بگیری و معاویه خوشحال و شادمان اقدام به این عمل کرد.

دوستان  و همراهان عزیزم، تاریخ همیشه تکرار می شود و علت اینکه در قرآن مقدس ما مسلمانان همش از تاریخ و داستان و قصص استفاده شده است می توان همین دلیل باشد. اما بپردازیم به داستان، اگرچه مردم در آن روز با امام علی علیه السلام خصومت پیدا کردند، اما پیروزی واقعی از چه کسی بود؟ نام چه کسی الان بلند است و با بردن نامش اشکها بر گونه ها همچون دری می غلتد؟

آری عزیزان و همراهان خوبم، شاید بگویید چرا کارهای معاویه درست جواب نداد؟ بدانید و آگاه باشید که افرادی که دور امام را آن زمان گرفته بودند یک خصیصه داشتند که اطرافیان معاویه از این خصیصه محروم بودند و آن قدرت ایمان و اعتقاد به شخص والامقام امام  علی علیه السلام بود.

بادا در تمامی مراحل زندگیمان عشق را تجربه کنیم

شاد شاد پایدار

دوستدار همه شما علی خیراندیش

بزرگی می گوید:

انسانهایی که خودشان هستند، کاری نمی کنند که کسی با آنها دشمنی کند. البته هیچکس نمی تواند مانع از این شود که بخاطر موفقیتش ، بعضی ها از او متنفر باشند.

یک پیرمرد بازنشسته، خانه جدیدی در نزدیکی یک دبیرستان خرید. یکی دو هفته اول همه چیز به خوبی و در آرامش پیش می رفت تا این که مدرسه ها باز شد. در اولین روز مدرسه، پس از تعطیلی کلاسها سه تا پسربچه در خیابان راه افتادند و در حالی که بلند بلند با هم حرف می زدند، هر چیزی که در خیابان افتاده بود را شوت می کردند و سروصداى عجیبی راه انداختند. این کار هر روز تکرار می شد و آسایش پیرمرد کاملاً مختل شده بود. این بود که تصمیم گرفت کاری بکند.

روز بعد که مدرسه تعطیل شد، دنبال بچه ها رفت و آنها را صدا کرد و به آنها گفت: «بچه ها شما خیلی بامزه هستید و من از این که می بینم شما اینقدر نشاط جوانی دارید خیلی خوشحالم. منهم که به سن شما بودم همین کار را می کردم. حالا می خواهم لطفی در حق من بکنید. من روزی ۱۰۰۰ تومن به هر کدام از شما می دهم که بیائید اینجا و همین کارها را بکنید.

بچه ها خوشحال شدند و به کارشان ادامه دادند. تا آن که چند روز بعد، پیرمرد دوباره به سراغشان آمد و گفت: ببینید بچه ها متأسفانه در محاسبه حقوق بازنشستگی من اشتباه شده و من نمی تونم روزی ۱۰۰ تومن بیشتر بهتون بدم. از نظر شما اشکالی نداره؟

بچه ها گفتند: «۱۰۰ تومن؟ اگه فکر می کنی ما به خاطر روزی فقط ۱۰۰ تومن حاضریم اینهمه بطری نوشابه و چیزهای دیگه رو شوت کنیم، کورخوندی. ما نیستیم.» و از آن پس پیرمرد با آرامش در خانه جدیدش به زندگی ادامه داد.

روزی سقراط حکیم مردی را دید که خیلی ناراحت و متآثر است. علت ناراحتی اش را پرسید. پاسخ داد: “در راه که می آمدم یکی از آشنایان را دیدم.سلام کردم. جواب نداد و با بی اعتنایی و خودخواهی گذشت و رفت و من از این طرز رفتار او خیلی رنجیدم.”

سقراط گفت: چرا رنجیدی؟

مرد با تعجب گفت: “خوب معلوم است که چنین رفتاری ناراحت کننده است.”

سقراط پرسید: اگر درراه کسی را می دیدی که به زمین افتاده و از درد و بیماری به خود می پیچد آیا از دست او دلخور و رنجیده می شدی؟

مرد گفت: “مسلم است که هرگز دلخور نمی شدم . آدم از بیمار بودن کسی دلخور نمی شود.”

سقراط پرسید: به جای دلخوری چه احساسی می یافتی و چه می کردی؟

مرد جواب داد: احساس دلسوزی و شفقت و سعی می کردم طبیب یا دارویی به او برسانم.

سقراط گفت: همه این کارها را به خاطر آن می کردی که او را بیمار می دانستی

آیا انسان تنها جسمش بیمارمی شود؟ و آیا کسی که رفتارش نا درست است روانش بیمار نیست؟ اگر کسی فکر و روانش سالم باشد هرگز رفتار بدی از او دیده نمی شود. بیماری فکری و روان نامش غفلت است و باید به جای دلخوری و رنجش نسبت به کسی که بدی می کند و غافل است دل سوزاند و کمک کرد و به او طبیب روح و داروی جان رساند.

پس از دست هیچ کس دلخور مشو و کینه به دل مگیر و آرامش خود را هرگز از دست مده و بدان که هروقت کسی بدی می کند، در آن لحظه بیماراست.

امروز در حالیکه داشتم به مرارتهایی که به این بانوی نمونه اسلام وارد شده بود فکر می کردم، ناگهان تمام هوش و حواسم رفت به یک سال گذشته...

 در راه سفر به شمال که دائم زخم زبانهای یک آشنا مرا آزار می داد و با تمام وجودش می کوشید که مرا آزار دهد و از شدت آزار او فقط به خدا پناه برده بودم و وقتی با خدا مشورت می کردم می فرمود: "و اذا مروا بللغو مروا کراما". پیش خودم می گفتم خدایا درست است که مرا آزار می دهد ولی انسان خوب و مهربانیست و اهل نماز است که ناگهان در کنار دریا در حالیکه کنارم نشسته بود یاد مرارتهای بزرگ بانوی جهان اسلام افتادم. ناگهان تمام وجودم لرزید. و سوالاتی کوبنده ذهنم را پر کرد:

مگر یزید اهل نماز نبود؟

مگر یزید مسلمان نبود؟

مگر سپاهی که با امام حسین جنگ کردند انسانهای مسلمانی نبودند؟

مگه شمر نماز نمی خوند؟

و ...

گفتم پس حضرت زینب سلام الله علیها در مقابل این همه منافق که فقط خودشان را قبول داشتند چه کردند؟

در همین حال که داشتم می اندیشیدم آشنا گفت: علی دیدی خدا با تو چه کرد!؟ دیدی من از بس انسان خوبی بودم و به دانشجویان نمرات بالا (بیخودی و الکی) میدادم موفق شدم!!! خدا به انسانهای خاص لطف می کند و آنها را بالا می برد مثل حر و علامه حلی ها!!! و من هم از این قاعده مستثنی نبودم! ناگهان داستان عاشورا جلوی چشمانم زنده شد:

یزید با زخم زبان رو به حضرت زینب سلام الله علیها کرد و گفت: زینب دیدی خدا با تو چه کرد؟ دیدی چگونه برادرت را به خاک سیاه نشاند؟ دیدی ادعای امامی داشت ولی نتوانست کاری پیش ببرد؟ بلی خدا شما را نابود کرد و ما را که بندگان مقربش بودیم بر شما پیروز گردانید! ناگهان حضرت فرمودند "و ما رایت الا جمیلا" من هیچ چیز جز زیبایی ندیدم.

تمام وجودم آرام شد و شروع کردم به تسبیح انداختن و این جمله را تکرار کردن "و ما رایت الا جمیلا" ... "و ما رایت الا جمیلا" ... "و ما رایت الا جمیلا" ناگهان رو به من کرد و گفت چه ذکری می گویی و من با لبخند و اکرام جوابش را دادم و هیچ نگفتم!!!

پیام داستان

نخواستم خاطره گذشته را زنده کنم، خواستم درس این خاطره را بگویم:

عزیزان و همراهان خوب فکر برتر، بیاییم از این به بعد دیدمان را نسبت به افراد اطراف تغییر دهیم، بیاییم معیار سنجش را ظاهر افراد در نظر نگیریم. خوبی و بدی افراد در درونشان است و اگرچه در ظاهرشان پیدا می شود ولی ممکن است ما دچار خطا شویم.

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد

و آخر تابع له علی ذلک

اللهم العن العصابه التی جاهدت الحسین

و شایعت و بایعت و تابعت علی قتله

اللهم العنهم جمیعا

در مقابل تقدیر خداوند

مثل کودکی یکساله باش که وقتی اورا به هوا می اندازی میخندد

چون ایمان دارد که تو اورا خواهی گرفت

بنام مهربان ترین مهربانان

در سمیناری که برگزار کردم اول از همه تشکر می کنم از همه عزیزانی که با همراهی و تشکرهای گرمشان مرا همراهی کردند و دلگرمی به من دادند و از همینجا دستان گرم شما دوستانم را چه دانشجویان عزیز چه اساتید گرامی می فشارم و برایتان آرزوی موفقیت می کنم.

در سمینار به محض اینکه سخن از بخشودن شد ، با سوالات زیادی روبرو شدم که به دلیل ضیق وقت نتوانستم به تک تک آنها پاسخ بدهم و بنا به قولی که دادم در اینجا در این زمینه نکاتی را به شما متذکر خواهم شد.

مسلما هنگامی سخن از بخشودن می شود، بخشش کسی نیست که به ما خوبی کرده، بلکه منظورمان کسی است که به ما بدی کرده. و ما موظفیم و رسالتمان این است که او را ببخشیم اما نکته مهمی که اینجا هست همه فکر می کنند که وقتی بخشیدیم بریم اونو ببوسیم و مثلا تشکر کنیم که به ما ضربه زده!!! مسلما این شیوه صحیح نیست. دوستان خوبم بدانید:

- بخشودن به معنای بی مجازات گذاشتن ظالم نیست.

اگر شخصی به شما ظلمی کرد باید تاوان بدهد و اینگونه نیست که شما او را ببخشید و او دیگر از تاوان دادن معاف شود. به عبارتی دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره.

- بخشودن به این معنا نیست که به ظالم اذن ظلم بیشتر بدهیم.

خیلی ها فکر می کنند که وقتی می گویم دیگران را ببخشید یعنی به او فرصت بدهید تا آزارش را به شما بیشتر کند. این معنا کاملا اشتباه است. بلکه شاید برایتان جالب باشد که بگویم این شما هستید که اجازه می دهید دیگران به شما آزار برسانند و تا زمانیکه شما اجازه ندهید کسی توانایی آزار شما را نخواهد داشت. اگر دیدید کسی به شما ظلم می کنه شما نباید اجازه بدهید.

دوستان مهربانم در عین حال همیشه اصل را بر خوبی انسانها بگذارید. و بنا را بر خوش بینی بگذارید تا کاملا برایتان حجت تمام شود. خب مسلما وقتی شما به موفقیتهایی می رسید خواه ناخواه افرادی تاب دیدن شما را ندارند و اینگونه افراد دائما درصدد آزار و اذیت شما و یا خدای نکرده ضربه زدن به شما بر می آیند. شما باید صبور باشید و تا می توانید طرح دوستی بریزید و وقتی برایتان حجت تمام شد می توانید حتی با او رابطه تان را کم کنید. زیرا گاهی اوقات افرادی کارهایی می کنند و بعد از آن پشیمان شده و از شما عذرخواهی می کنند که شما اینجا باید پاپیش گذاشته و عذرشان را بپذیرید. و این بزرگی شما را می رساند و به قول قرآن اگر کسی در دوستی با شما پایش لغزید با او با اکرام بر خورد کنید و او را ببخشید

خیلیها می گویند خب من او را می بخشم ولی اگر باز هم بدی کرد چی؟ من پیشنهادم این است که تا سه مرتبه راه را برایشان باز بگذارید. زیرا حسادت یک بیماری است و افرادیکه شما را مورد آزار و اذیت قرار می دهند غالبا به شما حسادت می ورزند و باید درمانشان کرد و لی بعد از سه مرتبه می توانید خیلی محکم با او برخورد منطقی داشته باشید. (منظورم برخورد با خشونت و عصبانیت نیست.!) و تا می توانید رابطه تان را کم کنید.

این نکاتی را که می نویسم و در سمینارم مطرح کردم خودم به شخصه در زندگیم تجربه کرده ام و اینگونه نیست که فقط حرفی زده باشم. شما هم این قوانین را بر زندگیتان جاری کنید و از زندگی خود لذت ببرید. البته این را هم بگویم که بسته به ظرف وجودیتان می توانید بیشتر از سه مرتبه هم با او کنار بیایید و این بستگی به خودتان دارد.

همانطور که گفتم نظرخواهی وبلاگ بسته شده و دوستانی که نظری یا سوالی دارند می توانند به آدرس وب سایتی که در سمینار معرفی کردم رفته و نظراتشان را در آنجا با من در میان بگذارند.

و در اینجا باز هم از مدیریت موسسه که در برگزاری سمینار تلاش جدی داشتند مجددا سپاسگزاری می کنم و برکات الهی را برایشان آرزومندم.

شاد و پایدار باشید

دوستدار شما: علی خیراندیش

سلام آقای خیراندیش

اولا ازتون متشکرم بابت سمیناری که برگزار کردید. نکات جالبی رو در سمینار یاد گرفتم. اما چیزی که از صحبتهاتون متوجه شدم اینکه علاقه ای به تدریس ندارید. و بیشتر به کارهای فنی علاقمندید.

نمی دونم شاید من درست منظورتون رو متوجه نشدم ولی اگه منظورتون اینه مگه تدریس چه مشکلی داره؟

ممنونم می شوم جوابمو بدید. چون خیلی دوست داشتم با دانش آموزان باشم و بیشتر به شغل معلمی علاقه دارم.

بنام مهربان ترین مهربانان

سلام

دوست خوبم، هر کاری که شما میخواهید انجام بدهید باید به همراه علاقه باشد. من مشکلی با تدریس ندارم ولی تدریس را به عنوان شغل دوست ندارم. و این نظر شخصی من است. یکی ممکنه تدریس رو بعنوان شغل انتخاب کنه و واقعا هم علاقه داشته باشه.

من هم اکنون در زمینه تدریس فعالیت دارم. ولی به کارهای دیگری علاقه دارم و این دلیل بر این نیست که تدریس کردن خوب نیست. به نظرم هر کسی باید دنبال علاقه اش برود و من هم می خواهم به دنبال علاقه ام بروم و به زودی خودم را از تدریس کردن معاف کنم.

موفق باشید

حِسادَت یا رَشک احساسی است که هنگام کمبود نسبت به ویژگی، دستاورد یا داشته‌های برتر فردی دیگر روی می‌دهد و فرد حسود یا می‌خواهد که آن را داشته باشد و یا آنکه می‌خواهد دیگری آن را نداشته باشد.

همچنین ممکن است حسادت از احساس عزت نفس پایین فرد ناشی شود که باعث مقایسهٔ اجتماعی نسبت به بالا خواهد شد که تصویر شخصی فرد را تهدید می‌کند: فرد دیگری چیزی دارد که فرد حسود داشتن آن را مهم تصور می‌کند. ' حسادت احساسی است که بیش از همه خود شخص را آزار می‌دهد...  این حسودان سعی می‌کنند با یک رفتار خشونت آمیز به فرد مورد حسادتشان حمله کنند. یعنی آنها با تمام قوا عملی انجام می‌دهند که طرف مقابل از امکانات بهتری که دارد لذت نبرده و به این وسیله هر آنچه باعث یادآوری عدم موفقیت او می‌شود نابود می‌کنند. این افراد، محبوب دیگران نیستند و معمولاً چهره واقعی خود را نشان نمی‌دهند و همیشه تظاهر می‌کنند که دیگری را تحسین می‌کنند، ولی در واقع بسیار رنج می‌کشند. ...

آیا تا بحال فکر کرده اید که فعالیتها و اهدافی را که با تمام وجود در جهت کسب آنها می کوشید، شاید وقتی به آنها رسیدید شما را مایوس و ناامید کنند؟

گاهی اوقات چنان درگیر زندگی و خلق اهداف می شویم و برای رسیدن به هدفی آنچنان همه چیز را فراموش کرده و به آن هدف می چسبیم که زندگی کردن را فراموش می کنیم.

چندبار به اهدافتان اعم از کوچک و بزرگ رسیده اید و به خودتان گفته اید: "همین بود...!؟"

یادم می آید وقتی در دانشگاه مقطع کارشناسی درس می خواندم همش افرادی را می دیدم که با تمامی تلاششان سعی در درس خواندن و یا نمره گرفتن از استاد بکار می بردند و حتی چه بسا واقعا نتایج شگفت انگیزی را می گرفتند ، اما وقتی به هدفشان می رسیدند با خودشان می گفتند که واقعا همین بود!؟

در یک دوره آموزشی که برایمان برگزار شده بود، دوستی با تمامی وجود تلاش می کرد و شب و روز را بر خودش حرام می کرد و مطالعه می کرد. همش دوست داشت بهترین نمره را کسب کند و در نهایت هم به آن هدفش رسید. ولی وقتی داشتیم از مسافرت بر می گشتیم حرفی به من زد که مرا سخت تکان داد. به او گفتم واقعا تلاشت قابل تحسین بود. ولی دیدم با ناراحتی گفت: "چه فایده! آخرش مگه چی شد؟." این حرف را آن روز متوجه نشدم ولی وقتی بعدها فکر کردم دیدم واقعا راست می گوید: در نهایت چه اتفاقی افتاد؟ او که خودش را و سلامت جسمش را به خطر انداخته بود و تفریحهای آن مسافرت را بر خودش حرام کرده بود، نمره خیلی بالایی هم کسب کرد ولی در نهایت با یک احساس پوچی برگشت و ...

همچنین در دوره کارشناسی ، دوستانی که با شدت تمام سعی در کسب هدفی بودند و زندگی را به کام خود تلخ می کردند که هر طور شده باید به هدف برسند ، و حتی در همین مسیر، بیماری های روحی و روانی را به جان دل می خریدند و  وقتی به هدف می رسیدند افسردگی گرفته و غمگین می شدند.

واقعا بعضی وقتها ما رسالت خود را در زندگی فراموش می کنیم، فکر می کنیم تمام زندگیمان باید گلخانه مان باشد، فکر می کنیم تمام زندگیمان تحصیلمان است، فکر می کنیم تمام زندگیمان شغلمان است و ... درحالیکه رسالت اصلی زندگی را فراموش می کنیم.

همراهان خوب و قدرتمند فکر برتر، بیایید به تمامی کارهایی که به گونه ای ما را از خودمان جدا کرده فکر کنیم و این سوال را از خودمان بپرسیم : "آیا زندگی من ارزش زندگی کردن را دارد؟"

با این سوال طلایی آرامش و عشق و شادمانی را به خودمان هدیه بدهیم. و این را بدانیم که اهداف ما، بهانه ای برای بهتر زیستن است نه همه زندگی ما.

زیباترین لحظات را برای شما و آنهایی که دوستشان دارید آرزومندم

 همراهان فکر برتر سلام

بالاخره انتظار به سر رسید و امروز پروژه شبکه من به پایان رسید.

و از الان سعی می کنم بطور مرتب به وبلاگ بیام و مطالب تازه و مفید بذارم.

یه جمله مفید:

اگر دیدی کسی داره بهت حسادت می کنه، خوشحال باش، چون پیشرفت بزرگی در زندگی داشتی!!!

ایامتان بهاری و سبز باد

پی نوشت: خطبه ای زیبا و شگفت انگیز از نهج البلاغه

ای بندگان خدا !

شما را به ترس از خدا سفارش می کنم و شمارا از منافقان می ترسانم . زیرا آنها

1- گمراه و گمراه کننده اند.

2- به رنگهای گوناگون ظاهر می شوند. از ترفندهای گوناگون استفاده می کنند. و در هر کمینگاهی به شکار شما می نشینند.

3- قلب هایشان بیمار و ظاهرشان آراسته است.

4- وصفشان دارو و گفتارشان درمان اما کردارشان دردیست بی درمان.

5- بر رفاه و آسایش مردم حسد می ورزند و بر بلا و گرفتاری مردم می افزایند.

6- امیدواران را ناامید می کنند.

7- آنها بر هر اندوهی اشکها می ریزند .

8- اگر چیزی را بخواهند اصرار می کنند و اگر ملامت شوند پرده دری می کنند و اگر داوری کنند اسراف می ورزند.

9- با اظهار یاس می خواهند به مطامع خود برسند و بازار خود را گرم کنند

10- سخن می گویند اما به اشتباه و تردید می اندازند .

11- وصف می کنند اما فریب می دهند.

12- آنها یاوران شیطان و زبانه های آتش جهنم می باشند که : ((اولئک حزب الشیطان الا ان حزب الشیطان هم الخاسرون))(مجادله ۱۲)

سلام بر همراهان صمیمی فکر برتر

خدا خواست و ما در این هفته ای که گذشت به کربلا و نجف و سامرا و کاظمین مشرف شدیم و هر چه بیشتر زیبا بینی و مثبت اندیشی و قدرت ائمه اطهار را در آن مکانهای مقدس احساس کردم.

چقدر حرم مطهر امام حسین علیه السلام با نشاط  و زیبا بود. پر از وجد و هیجان، پر از شور و عشق حسینی و پر از عطر و بوی نفسهای یارانی که پا به پای حضرت تا اخرین لحظات چنگیدند و نگذاشتند انسانهای منفی نگر کج اندیش ، موفقیتهای پیامبر اسلام را سرنگون کنند. درود خدای مهربان بر ایشان باد.

وقتی در میان حرم امام حسین علیه السلام قدم میزدی، صدایی غریب و دلنشین می شنیدی که می گفت: هَل مِن ناصر یَنصُرنی و در طرفی دیگر احساس می کردی که بانویی پهلو شکسته، هنگام ورودت به حرم به تو خوش آمد می گویند و تو را به سمت حائر حسینی هدایت می کنند. حرم امام حسین واقعا عرش خداست. زیبایی های خلقت در این مکان مقدس جمع شده است و هر مومنی که پا به این عرصه بگذارد، شادی غیر قابل وصفی وجودش را فرا می گیرد و سرشار از اشک شوق و عشق می شود.

دوستان مهربانم، آیا هیچ فکر کرده اید که چرا حرم امام حسین علیه السلام اینقدر انرژی و نشاط معنوی دارد؟ چرا هر کسی با هر غمی پا به این عرصه بگذارد، غمش زائل شده و نشاط و شعفی غیر قابل وصف وجودش را می گیرد و می خواهد اشک شوق بریزد؟ زیرا در این مکان یارانی با وفا همچون حضرت اباالفضل العباس و حبیب ابن مظاهر و امثال آنها عاشقانه جنگیدند. و در تاریخ است که هر چه به نماز ظهر نزدیک می شد، شور و شعفی غیر قابل وصف یاران امام حسین علیه السلام را فرا می گرفت. در حالیکه آنسوی جنگ که تعدادشان ده برابر و چه بسا صد برابر یاران امام حسین علیه السلام بود، لحظه به لحظه غمگین تر و عبوس تر و مضطرب تر می شدند.

آری این است پاداش کسانیکه در راه حق گام بر می دارند و عاشقانه و به عشق حضرت دوست و در رکاب تجلی حضرتش سر از پا نشناخته و گروه گروه با معبود هستی ملاقات می کنند.

دوستان و همراهان عزیزم، چه زیباست که وقایع عاشورا را با دیدی زیبا و نو بنگریم تا درسهای ضروری و مهم آن را دریابیم و بتوانیم مسیر زندگیمان را زیباتر کنیم.

به امید آن روز

شاد زی

سلام استاد

من یکی از دانشجویان شما در دانشگاه باهنر هستم، میخواستم از شما بابت تدریس خوبی که داشتید تشکر کنم. نکات بسیار مفید علمی و روانشناسی در کلاس مطرح کردید که بی شک برای همه ما مفید بود.

راستش من در مورد صحبتهای مفیدی که برایمان کردید، خیلی فکر کردم و یه اتفاق عجیب در زندگی برایم افتاد که میخوام ببینم شما نظرتون راجب این اتفاق چیه.

یکی از دوستان من به طرز مشکوکی در اداره ای استخدام شده و ادعا می کنه که از طریق انرژی مثبت و قانون جذب این کار رو کرده. من مطمئنم که دوستم خیلی بیشتر از من خونده ولی ....

میخوام ببینم شما می تونید حرف این دوستمون رو واسه من توجیه کنید. یا واقعا راست نمی گه؟

من اصلا نمی تونم این حرف رو باور کنم.

با تشکر

بنام مهربان ترین مهربانان

دوست خوبم ، سلام

شما نسبت به بنده محبت دارید و بنده وسیله ای بیش نبودم.

اما در مورد سوالی که مطرح کردید، باید بگویم که با توجه به گفته شما(که می دانید و مطمئنید تلاش نکرده)، این دوستتان دروغ محض گفته و انرژی مثبت و قانون جذب، همانطوری که قبلا هم گفته بودم ، فقط بعنوان یه کاتالیزوره و نمی توان آنرا بعنوان هدف در نظر گرفت.

افرادی که اینگونه ادعا دارند که فقط با انرژی مثبت و قانون جذب و از این جور چیزها توانسته اند در زمینه ای موفق شوند و هیچ تلاشی نکرده اند، بدانکه دروغی محض می گویند حتی فکر کردن به این موضوع مسخره کردن خودمان است و امام رضا علیه السلام، در این زمینه می فرمایند:

و مَن سَألَ اللّهَ التَّوفِیقَ و لَم یَجتَهِدْ فَقدِ اسْتهزَءَ بِنَفسِهِ

هر کس گمان کند که بدون تلاش مناسب، خواهد توانست به موفقیت دست یابد، خود را مسخره کرده است

حتی خدای مهربان نیز در قرآنش فرموده:

لیس للانسان الا ما سعی

که هیچ چیز برای انسان جز تلاشش نیست

مهربانم، این فردی که اینگونه با تو سخن گفته، احتمال بسیار زیاد شما در زمینه هایی از زندگیت موفقیت هایی داشته ای و او این موفقیت را در تو دیده و در دلش آنها را تحسین کرده و بگونه ای خودش را شکست خورده پنداشته و برای اینکه ابراز وجود کند، در خفا و بدون اینکه شما متوجه باشی تلاشش را بطور کامل انجام داده و کاملا بر موضوعات درسی اشراف پیدا کرده و چه بسا تو را هم از مطالعه بر حذر داشته ! و حالا می خواهد ادعا کند که از تو بهتر است و بدینگونه در حال ابراز وجود کردن است و خیلی صحبتهایش را جدی نگیر. معمولا اینگونه افراد تقلیدهای کورکورانه ای هم دارند. و گاهی متاسفانه نفاق هم از آنها دیده می شود. امام علی علیه السلام در نهج البلاغه زیبایشان در خطبه 185 یا 194 سیمای منافقان را بسیار زیبا شرح می دهد که در این پست این خطبه را آورده ام، به آن رجوع کنید.

دوست مهربانم، بدانکه انسانها همیشه با استفاده از تلاششان به موفقیت می رسند و صرفا نمی توان با این عوامل به موفقیت رسید.

نازنینم، به خودت ببال که آنقدر موفقیتت چشمگیر بوده که این انسان توان و تاب دیدن آنها را نداشته و اینگونه تو را می خواهد فریب دهد.

بهترین کار درقبلا اینگونه انسان ها این است که هنگامیکه اینگونه صحبتها و ادعاها را مطرح می کنند بسیار محترمانه راه خودت را بروی و با یه لبخند آنها را ببخشی!!!

زیباترین لحظات را برای شما و آنهایی که دوستشان دارید، آرزومندم